ناماوران اورمیه

علی بابایی نیولویی

اورمی، عبدالکریم

(متوفی 1358هجری قمری)

عبد الکریم اورمی فرزند مولی ابوطالب از فقها پس از أخذ مقدمات متداوله در اورمیه عازم  تبریزشد و مدارج عالی اجتهاد را در نزد علمای نامی تبریزگذراند و از محمد علی رشتی، میرزا فرج الله تبریزی وسید ابوالحسن اصفهانی موفق به أخذ درجۀ اجتهاد شد. او در موطن خود اورمیه از علمای بزرگ به شمارمی‌رفت و متصدی فتوی و تدریس از مراجع امور شرعیه بود. این عالم دارای مؤلفات بسیاری است. ازجمله:

شرح دعاء الصباح؛ گلزارقدیمی به فارسی در دو جلد در ثواب اعمال و عقاب و لواعج الآثار؛ طاقۀ ریحان به فارسی، در احوال حضرت ابوالفضل (ع) و فضائل و کرامات وی که 

ادامه نوشته

ناماوران اورمیه

علی بابایی نیولویی

فخر الاسلام

(متوفی 1330 هجری قمری)

وی متولد ایالات متحده آمریکاست که بعد‌ها همراه خانوادۀ خود در اورمیه متوطن شد. میرزا محمد صادق از نسطوری‌های اورمیه است که درکلیساهای شهر به تبلیغ مشغول بود ولی در اثر مطالعات عمیق به حقانیت دین اسلام پی برده و مسلمان شده است. وی در جهت کسب علوم عازم شهر مقدس نجف شده و پس از حدود 16 سال تحصیلات و أخذ درجۀ اجتهاد به شهر اورمیه برگشته و صاحب منبر شده و نام محمد صادق بر خویش نهاده و به ارشاد مردم   می‌پرداخته است. او در سال 1264 شمسی به تهران رفته و از طرف ناصرالدین شاه به «فخرالاسلام» ملقب شده است. مجالس و مباحث او با علمای مسیحی دربارۀ اثبات حقانیت دین اسلام در اورمیه و تهران معروف است. فخرالاسلام چه 

ادامه نوشته

ناماوران اورمیه

حاضیرلایان: علی بابایی نیولویی

اورموی، ابوالفضل

(544 - 457 هجری قمری)

محمد بن عمربن یوسف القاضی معروف به ابوالفضل اورموی که ازفقها و فضلای به نام اورمیه است  که از استادان معروف دارالعاقول[1] بوده است و در خدمت استاد بزرگ شیخ ابواسحاق شیرازی صاحب کرسی دانشگاه نظامیه بغداد علم فقاهت شافعی را تلمذ می‌کرد. وی در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری زندگی می‌کرده است. او صدايي نيکو داشت و قرآن را با صوتی زیبا و دلکش تلاوت می‌نمود و از باب تلاوت نيکو و این که قرآن کریم را از حفظ بود شهرت فراوانی داشت. ابوالفضل اورموی در سال 544 قمری وفات یافته است.  

«هو محمد بن عمربن یوسف القاضی بدیرالعاقول کان فقیهاً، اماماً، صالحاً کثیرالتلاوة نفقه 

ادامه نوشته

ناماوران اورمیه

علی بابایی نیولویی

سرتیپی، حاج خلیل

خلیل خان سرتیپی، مفتّش کشتیرانی دریاچۀ اورمیه فرزند میرزا حسین زنجانی از سنین جوانی به خدمت دولت مشغول شد. و بعد در ادارۀ کشتیرانی اورمیه مشغول ارائة خدمت شد و در اثر ابراز لیاقت و حسن خدمت موفق به أخذ نشان درجۀ چهارم شیر و خورشید و فرمان مربوطه شد. خلیل خان خدمات بعدی خود را در سمت‌های ریاست و مدیرکل و دادستانی دادگاه اداری در راه آهن دولتی ایران و وزارت راه تا مرحلۀ بازنشستگی ادامه داد. وی در اردیبهشت ماه سال 1265 شمسی دار فانی را وداع گفت.

متن نامۀ أخذ درجة چهارم شیر و خورشید و فرمان مربوطه:

ادامه نوشته

دکتر ح. م. صدیق کیمدیر؟

باشلانغیج

(برگرفته از کتاب: بیر عمان بیر دنیز، محمدداوریار اردبیلی، تهران، تکدرخت، ۱۳۸۸.)

خلقی‌میزین مدنی ـ ادبی ارثی‌نین قورونماسیندا، ملّی ـ معنوی بیرلیگی‌نین محکم‌لنمه‌سی یولوندا حل ائدیجی آددیملار آتان، آذربایجان ادبیاتی‌نین گؤرکملی نماینده‌سی، علمی ـ مدنی جاذبه‌سی و تخنکی ـ تخصصی چکیسینه گؤره معاصر ادبیاتچیلار آراسیندا آدی اؤن سیرالاردا چکیلن و ادبی فکر جریانلاری‌نین جهتلری‌نین معین‌لشمه‌سینده رولو اعتراف اولونان مقتدر ادیب، ادبیاتشناسلیق علملری‌نین بؤیوک عالِمی، معاصر ادبی پروسه‌لره تأثیر ائده بیلن و جهت وئره‌ن ادبی شخصیت کیمی قیمت‌لندیریلن ديلچی، دیل، ادبیات، معارف و مدنیّتیمیزه گؤستردیگی محتشم خدمتلرینه گؤره حرمت قازانان، مشهور اولان معارف‌چی مؤلف، تجربه‌لی معلم، مهارتلی تعلیم ـ تربیت اوستادی ادبیاتی‌میزین جانلی کلاسیکی، مدنیّتیمیزین سیّار دائرة المعارف، کلاسیک ادبی ـ مدنی ارثی‌میزین یورولماز تدقیقاتچیسی و نظریه صاحبی، بو ارثین بیر چوخ مدنی ده‌گه‌رلری، علمی مسأله‌لری و نظری مسئله‌لری‌نین تحلیلینده حرفه‌ای و نظری اهمیّتلی اعتبارلی فکرلر صاحبی، مدنی تشبُّث‌لره طرفدار چیخان زحمتکش ادیب، ملّی ایره‌لیله‌ییشه باغلی تدبیرلردن حمایت ائده‌ن، فایدالی علمی ـ ادبی فعالیتلری آلقیشلایان دیلچی عالِم، ادبی دیلین، معارف‌چیلیگین و ملّی تفکر و شعورون تکاملونده مستثنا خدمتلری اولان، ادبیاتیمیزین نئچه ـ نئچه اساس مسأله‌لری‌نین دیلچی‌لیک تحلیل، تورکولوژیک تشریح و ادبی تفسیرین وئرمیش؛ ناطقلیک مهارتی، محاضره‌چیلیک استعدادی، مترجم‌لیک قابلیّتی، یازیچیلیق باجاریغی، تدقیقاتچی‌لیق تجربه‌سی، یارادیجیلق انرژی، تربیه‌وی نفوذو؛ معلم‌لیک لیاقتی و شاعرلیک طبیعتی ایله فرق‌لنن، اسکی، کلاسیک و معاصر دُور شرق و آوروپا ادبیات و ادبیات‌شناسلیق مسئله‌لرینه و اجتماعی ـ فلسفی فکر جریانلارینا، مدنیت و تمدن تاریخینه دریندن بلد اولان متفکر؛ عقلی امک قهرمانی، ذهنی امگه اساسلانان پئشه‌لرین اوستاسی، معنوی استحصالات قاباقجیلی، آکادمیک نزاکتی، امک انتظامی، علمی امانت‌دارلیغی ایله معروف اولان، دوشونجه مبارزه جبهه‌لری‌نین جسور پیاده عسکری و جسارتلی مدافعه‌چیسی، معاصرلری ایچه‌ریسینده درین ذکاسی، ایتی عقلی، محکم اراده‌سی، زنگین حیاتی، چوخ ساحه‌لی علمی ـ ادبی یارادیجیلیق تجربه‌سی و معنوی ظرفیتی، دقیق‌‌لیک، اوزاق گؤره‌نلیک، هر طرفلی دوشونجه، درّاکه و تفکّره مالک اولماسی، توکنمز بیلیک، غیری عادی استعداد، خارق‌العاده امک قوّه‌سی، علمی قابلیت، عقلی امک محصولدارلیغی، اؤزونه مخصوص علمی ـ نظری متانتی و جسارتلی‌لیگی، تفکّر عالمی، وطنداشلیق غایه‌سی و یورد سئورلیک احتراص‌‌لیلیغی، ادبی امگی یوکسک آیدینلیق سویه‌سی و فعاللیغی، خاص ملاحظه‌لری ایله، عزمکارلیغی، ساغلام روحو، سارسیلماز اراده‌سی، کلاسیک اثرلر باره ده حرفه‌ای ـ آکادمیک موقعی، تنقیدی ـ تحلیلی مناسبتلری، علمی ـ ادبی معروضه‌لری، محاضره‌لری، چیخیشلاری، اؤزونه مخصوص دوشونجه طرزی ایله سئچیلن، گئنیش معارف‌چیلیک ایشی آپاران آذربایجان‌شناس ـ دیل چیلیگین چوخ ساحه‌لی تدقیقاتچیسی، معاصر ادیبلریمیزدن ان نفوذلوسو، ملّی ـ مدنی قوروجولوق‌دا و ادبی ـ بدیعی یارادیجیلیقدا بؤیوک رولو اولان، آذربایجان اجتماعی فکری‌نین گؤرکملی سیمالاریندان؛ عموم آذربایجان ادبی ـ مدنی حرکاتین بانی و باشچیلاریندان، زمانه‌میزین معارفچیلریندن، خلقی‌میزین اجتماعی ـ مدنی یوکسلیشی، علمی ـ فنی ایره‌لی‌لئییشی یولونو ایشیقلاندیران، عُمرونو گونونو خلقین معارف‌لنمه‌سی و مدنی‌لشمه‌سی یولوندا گیرو قویان، ملّی ـ مدنی و ادبی ـ بدیعی حقیقتلرین تصدیقینه خدمت ائده‌ن، کامل معلم، یارادیجی عالم، مُدرک متفکر شخصیت و آچیق فکرلی، ساغلام عقیده‌لی بیر معارف و مدنیت خادمی، ملّی مدنیت، ملّی شعور و ملّی اؤزولو درکی مضمون، و ماهیت‌جه ‌یئنی مرحله‌لره یوکسلتمیش یازیچی... بلی، بئله سلسله اوستون خاص کیفیّتلری‌ اولان، عقلی امک رشادتی گؤسترمیش و عموم خلق سئوگیسی قازانمیش شخصیت «دوزگون»ـ تخلوصلو دوکتور «حسین محمدزاده‌ صدیق» دن عبارتدیر...

ادامه نوشته